Skip to content

Vrijheid. Ook voor u?

Bevrijdingsdag alweer.
We vieren onze vrijheid. Onze betrekkelijke vrijheid. En dan met name onze vrijheid.

Niet die van de honderden, zo niet duizenden, meisjes die wereldwijd gedwongen in de prostitutie zitten. Of de mensen/kinderen die met een geweer in de rug naar klompjes goud of diamanten zoeken. [1]

Zij die op godsdienstige basis gedenigreerd worden, gevangen zitten of erger. De mensen die zich van hun vrijheid beroofd zien door een ‘afwijkende’ seksualiteit (Rusland bijvoorbeeld). Mensen die een afwijkende mening hadden, niet alleen in China of Noord-Korea, maar zelfs Nederland en Amerika! [2]

We vieren ook niet de vrijheid van mensen die financieel gezien met hun rug tegen de muur staan. Die mensen leven er bij miljoenen. Ook in ons zo welvarend Nederland. [3]

We vieren ons eigen welvarende en zeer betrekkelijke vrijheid. Vrij van oorlog en vrij om te doen wat we willen binnen door anderen opgelegde grenzen.
Dat is geen vrijheid. Een vogel in een grotere kooi stoppen betekend niet dat de vogel vrij is.
U bent gedwongen om te werken en te consumeren. U kunt niet anders. Het is dat of verhongeren en overlijden.

Denkt u er eens over na: hoe vrij bent U!?

—————————————————————————————————-

Voetnoten:

1. – Bron: Unicef

2. – Bron: Socialisme Nederland

3. – Bron: CBS

Volkert van der G. ; Hoe de Nederlandse staat met twee maten meet

Laat ik allereerst vertellen wat mijn standpunt is ten opzichte van de moord op Pim Fortuijn. Van mij had Fortuijn niet te worden gedood. Dat is geen juiste oplossing.
De eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik het ook weer niet erg vind dat hij dood is. Het laat me eerlijk gezegd koud. Van der G. heeft bij mij geen heldenstatus (net zoals bij vele andere zeer linkse mensen, ondanks dat de Telegraaf anders wil doen geloven [1]).
Mijn punt is dat moord voor mij sowieso een “no go” is.

Volkert en zijn straf
Van der G. heeft zijn straf uitgezeten. Net als iedere andere crimineel en heeft dus, als Nederlands staatsburger, net zo veel recht als iedere andere crimineel op vervroegde vrijlating. Nu kun je tegen het principe van vervroegde vrijlating zijn, maar dat is een heel andere discussie.
De Nederlandse staat, althans, sommige vertegenwoordigers daarvan (Teeven (VVD), Oskam (CDA) en de gehele PVV-fractie), probeerden Van der G. dat recht te ontnemen. [2]
Gelukkig besloot een meerderheid van de Tweede Kamer zich gewoon aan de wet te houden.

Volkert werd dus per 2 mei 2014 vrijgelaten.

Volkert en de media
Uiteraard is Van der G., veel meer als welke andere moordenaar (of zelfs seriemoordenaar), veroordeeld door de media. Het beeld van een gestoorde idioot was snel geschetst. Het grote voordeel hierbij voor de media was Van der G.’s afwijkende politieke ideologie.
Zo’n man kon toch niet anders als volslagen idioot zijn?

Dat was 2002.

Nu Van der G. na 12 jaar weer vrij leek te komen dook de media erop als een valk op een muis.
Wederom kregen zij de kans (gevoed door PVV- en VVD-fractieleden) om hem nogmaals zwart te maken.
Dat hij zijn straf had uitgezeten, als welke andere staatsburger dat had gemoeten, lijkt niet uit te maken.
Natuurlijk gaf het politieke karakter van de moord wel een extra lading aan het hele verhaal en dat is door de rechter ook meegenomen in de strafmaat, maar desalniettemin was de uitgebreide media-aandacht uitermate ver doorgevoerd.

Volkert en zijn toekomst
Nu hij weer vrij is kan hij zich desondanks niet vrij voelen. De Nederlandse staat zal in ieder geval geen persoonsbeveiliging betalen, maar zoals ik al zei: hij heeft net zoveel recht als iedere andere crimineel en dus heeft hij daar geen recht op.
Wat echter wel schandalig is, en daar gaat de Nederlandse staat wel volledig de mist in, is dat er niets wordt gedaan aan de doodsbedreigingen aan Van der G.’s adres.
Er zijn in Nederland legio voorbeelden van aanhoudingen aan de hand van doodsbedreigingen via het internet, maar als het om Van der G. draait lijkt dat ineens niet meer strafbaar te zijn. [3]
Een uiterst eigenaardige gang van zaken.
De Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (NCTV), maakte vorig jaar nog een analyse waaruit zou blijken dat Van der G. niet veel risico zou lopen na zijn vrijlating. [4] De werkelijkheid (met de doodsbedreigingen op internet alleen kunnen al boeken gevuld worden) lijkt toch heel anders te zijn.

Conclusie
Enerzijds wil de staat Van der G. heel graag als elk ander staatsburger behandelen, anderzijds laten ze hem aan aan zijn lot over door de plegers van bedreigingen niet te vervolgen.
Zo meet de staat dus met twee maten: zolang u bedreigingen uit naar mensen met een afwijkende politiek (ten opzichte van de staat), dan is vervolging nagenoeg uitgesloten.
Ook is het Van der G. niet toegestaan om naar het buitenland te gaan, waar hij vele malen veiliger zou zijn.

En op deze manier heeft de staat effectief een prijs op het hoofd van Van der G. gezet. Ze laten hem vrij in een afgesloten gebied en maken de weg vrij om hem op te jagen als een stuk wild.
De staat doet zulks natuurlijk niet met zoveel woorden, maar de reacties van Teeven, Oskam, de PVV, etc. laten daar maar weinig te verbeelden over.

Ik vraag me af hoe lang het duurt voordat Van der G. zelf slachtoffer is. Maar mocht het zover komen, dan kunt u er op rekenen dat de moordenaar een veel lagere straf krijgt, veel meer privileges zal genieten en zal worden afgeschilderd als een held, ipv. de even grote “gek” als Van der G, was.
Dan pas zal de waarheid van de dubbele moraal van de staat bekend worden.

—————————————————————————————————-

Voetnoten:

1. – Bron: Telegraaf

2. – Bron: Volkskrant

3. – Bron: Wikipedia

3. – Bron: Volkskrant

Dag van de Arbeid. Sta op en wees trots!

Vandaag is het uw dag! De dag waarop de arbeider, de werknemer, opstaat en trots mag zijn op zijn werk!
U bent de spil waarom de wereld draait! U bent het die vooruitgang mogelijk maakt! U! Niet uw baas, niet uw manager, U!
Noch de staat, noch uw werkgever kan u tot slaaf maken. U bent uw eigen meester!

Sta op en wees trots! Werp uw ketenen af!
U heeft niets te verliezen dan uw ketenen en niets dan een wereld te winnen!

ARBEIDERS ALLER LANDEN, VERENIGT U!

Invoering referendum; “Democratische” farce

Afgelopen dinsdag (15 april 2014) heeft de eerste kamer ingestemd met de invoer van een referendumwet.
Dat betekent dat er op korte termijn de mogelijkheid zal komen voor de bevolking om een raadgevend (niet-bindend) referendum aan te vragen. De instemming van de senaat betekend ook dat er in maart 2017 weer voor een correctief (bindend!) referendum gestemd kan worden. [1]

Klinkt geweldig niet? Eindelijk directe democratie!

Te mooi om waar te zijn
Niets blijkt minder waar. Natuurlijk heeft u bij een correctief referendum de kans uw stem te laten horen. Dat dit dan straks bindend is, zou in principe gezien kunnen worden als directe democratie.

Feit is echter dat dit niet het hele verhaal is.
Want wie denkt u dat er bepaald waarover er kan worden gestemd? Wat de keuze is? Of een referendum überhaupt wordt gehouden?
En wie zegt ons dat achter onze rug om de staat toch niet zijn zin doordrukt?

Herinnert u zich het referendum nog over de invoering van een Europese grondwet? [2]
De Nederlanders spraken zich massaal uit tegen een Europese grondwet, maar achter de schermen werd de invoering toch bewerkstelligt, zij het onder een andere noemer. [3]

En wat zegt ons dat de staat ons geen vooropgelegde en zeer beperkte keuzes zal voorschotelen? Een voorbeeld hiervan was het referendum dat kortgeleden werd gehouden in Oekraïne over de afscheiding van De Krim. De keuze die de bevolking aldaar kregen waren “aansluiting bij Rusland” of “een autonome republiek”. [4] De keuze “bij Oekraïne blijven” werd dus op zeer slimme wijze ontweken.

In beide gevallen een referendum, maar zeker geen volledige democratie en dus ook geen directe (want via politici) democratie.

Een Farce Majeur
Puntje bij paaltje is een referendum nog lang geen directe democratie. De kans dat referenda dan ook uitdraaien op een fiasco is dan ook zeer wel aanwezig.
Daar kan de staat het natuurlijk nooit mee eens zijn. Zij weten toch het best wat goed voor u is?

Wie denkt u wel niet wie u bent!?

—————————————————————————————————-

Voetnoten:

1. – Bron: Volkskrant

2. – Bron: Wikipedia

3. – Bron: Wikipedia

4. – Bron: Wikipedia

Hoe de PvdA eindelijk echt rechts werd.

Het is eindelijk gebeurd: de PvdA heeft eindelijk de laatste stap naar rechts gemaakt.
Met het standpunt om de kinderbijslag niet inkomensafhankelijk te maken hebben zij de arbeiders vaarwel gezegd. [1]

Asscher beargumenteert dat er veel voor te zeggen is dat ook middeninkomens blijven profiteren van overheidsvoorzieningen als de kinderbijslag.
Hij gaat hiermee voorbij dat het begrip ‘middeninkomen’ nogal relatief is. Natuurlijk is het fijn dat de onderste laag van de middeninkomens nog wat financiële steun ontvangt (al zal dat lager zijn dan voor lage inkomens), maar de hoogste lagen van de zgn. middeninkomens (wat in feite weinig meer scheelt met ‘hoge inkomens’) kunnen best heel wat inleveren.
Vandaar ook de term ‘inkomensafhankelijk’ en niet ‘inkomensgroepafhankelijk’.

Met deze plannen doet hij niets anders dan de arbeiders en de ongewild werklozen keihard buitenspel zetten.
Partij van de Arbeid? Partij van de Middeninkomens!

—————————————————————————————————-

Voetnoten:

1. – Bron: Volkskrant

Gemeentebelasting moet omhoog? De zin en de onzin.

De gemeenten willen meer eigen belastingen kunnen heffen, zeker nu ze meer taken rondom de zorg en werkbegeleiding krijgen toebedeeld vanuit de overheid.
Dat is wat Annemarie Jorritsma, voorzitter van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG), zegt in een interview met NU.nl. [1]
Nederlandse gemeenten halen slechts 10% van hun inkomsten uit directe belasting. In de rest van Europa is dat minimaal 50%.In sommige landen is dat zelfs 100%! Gemeenten zouden dus meer belasting moeten kunnen heffen bij hun inwoners.

Meer belasting. Het idee alleen al doet ons Nederlanders sidderen. Nog meer geld inleveren.
Brrr…

Maar…wat is nou eigenlijk de zin ervan? En de onzin?

Zinnig?
Volgens Mevrouw Jorritsma is de zin hiervan dat gemeenten meer zelfvoorzienend kunnen zijn. Ze willen minder afhankelijk zijn van het rijk. De rijksbelastingen zouden dan wel moeten dalen natuurlijk.

Daarnaast zouden luxere gemeenten (die met rijkere inwoners dus) meer geld moeten kunnen vragen.
“Het sociale domein ligt zo dicht bij de burger, de mensen merken straks rechtstreeks wat de gemeente wel of niet doet.
De gemeente die dat uitgebreid en luxe wil doen zal dan ook iets duurder zijn voor de inwoners dan een gemeente die sober en bescheiden aanpakt. Nu is daar totaal geen relatie tussen, maar laat de burgers dat maar merken.”

De gemeenten worden per 1 januari 2015 de verantwoordelijke partij voor veel zorg- en ondersteuningstaken van zijn inwoners. Dit omdat deze decentralisatie goedkoper zou zijn door de kortere lijnen naar de “klant”.
De VNG-voorvrouw stelt dat aan de decentralisaties naast meer verantwoordelijkheid, ook meer risico’s zijn verbonden. “Maar als wij risicodrager zijn, dan moet je dat risico ook kunnen dragen op een financiële manier. Als je dat risico alleen nog maar kunt dragen door ‘dan moet ik dat zwembad maar sluiten’: dat is raar. Dat is geen goede afweging”, aldus Jorritsma.

Klinkt allezins redelijk. Tot we de onzin van dit plan bekijken.

Onzinnig!
De verhoging van belastingen en een ‘evenredige’ daling van anderen heeft altijd al geleidt tot een vermindering van geleverde diensten bij een gelijkblijvend of zelfs hoger totaalbedrag. De uiteindelijke uitkomst is dan dat niet de burger er beter van wordt, maar de gemeente of het rijk.
Ofwel, niet de belastingen omhoog, maar de service omlaag!

Dat gemeenten de keuze zouden krijgen luxer of juist minder luxe te worden, zal niet zonder slag of stoot gaan. Het zou betekenen dat dorpen als Warmond en Laren extra duur zouden worden. Dat zou bij de rijkere mensen niet tot problemen leiden (uiteraard wel tot weerstand, maar dat is nou eenmaal inherent aan rijkdom), maar wel bij de minder gefortuneerde inwoners van de dorpen. Wat veel mensen namelijk niet weten is dat beide dorpen uit mijn voorbeeld niet alleen maar rijke inwoners hebben, maar ook gewone mensen als u en ik. Een hogere belasting is voor hen niet op te brengen, wat betekent dat ze zouden moeten verhuizen en hun huis (die misschien al generaties in de familie zijn) moeten verkopen. Dat verkopen zou dan wel weer zeer moeilijk worden, want wie wil er nou nog in een dure gemeente in een arbeidershuisje wonen!?

Over de decentralisatie van de zorg is al veel gezegd en de meest gehoorde uitkomst is de angst dat (zoals ik hierboven al zei) de service zal verminderen door bezuinigingen op vergoedingen en personeel.

Maar dan de mooiste (vind ik persoonlijk): we lopen uit de pas naast andere Europese landen.
Uiteraard, de inkomsten uit directe belastingen van Nederlandse gemeenten zijn veel lager dan die van onze buurlanden, maar daar is een reden voor.
Zo is namelijk de Nederlandse inkomstenbelasting minimaal 10% hoger dan in de meeste andere Europese landen. [2]

Gemiddelde inkomstenbelasting wereldwijd in percentage van inkomen.

Gemiddelde inkomstenbelasting wereldwijd in percentage van inkomen.

Ook is de belasting op consumptie één van de hoogste in Europa (6,9% hoger als gemiddeld).
Toch is de gemiddelde belasting in Nederland lager dan gemiddeld in Europa (38,4% tegen over een EU gemiddelde van 39,5%). [3]

Als we dan ook nog eens de grote verschillen in overheidsstructuren (zoals deelrepublieken) en belastinginkomsten (zoals toerisme en tolwegen) van de verschillende Europese landen met elkaar vergelijken, komen we al snel tot de conclusie dat Nederland wezenlijk zeer anders is ten opzichte van onze buurlanden.

Kortom, de vergelijking trekken met andere Europese landen omtrent gemeentebelasting is dan natuurlijk appels met peren vergelijken.

Conclusie
Hoewel Mevrouw Jorritsma in eerste instantie een punt lijkt te hebben, verzandt het plan al snel in onzinnigheden en blijkt het feitelijk niet meer te zijn dan slecht huiswerk.

De vraag is dus, met alle feiten op een rij, of een verhoging van gemeentebelasting een goed idee is?
Het antwoord hierop is mijns inziens een volmondig: nee!

Disclaimer
Als socialist ben ik natuurlijk tegen elke vorm van geld en overheid en daarmee dus tegen elke belasting.

—————————————————————————————————-

Voetnoten:

1. – Bron: Nu.nl

2. – Bron: Eurostat

3. – Bron: Eurostat

Hoe de aanpak van werkloosheid faalt: rechtse domheid.

Het werkloosheidscijfer in Nederland nadert het dieptepunt. Op het moment van schrijven staat het aantal werkzoekenden op ongeveer 812.000, dat is 4,9% van de totale bevolking en maar liefst 9,8% van de Nederlandse beroepsbevolking! [1]
De aanpak ervoor in heel Nederland doorgevoerd en ook wordt op nationaal niveau kritisch naar uitkeringen gekeken. [2] VVD-er Sjoerd Potters vindt dat de bijstand ‘geen eindstation maar een springplank naar een baan’ moet zijn. Dat klinkt heel mooi. Als dat maar werkte.

De waarheid is echter veel genuanceerder dan dat. Sterker nog, een nationaal uniforme aanpak van werkloosheid zou wel eens averechts kunnen werken!

Aanpak op regionaal niveau
Dat de werkloosheid aangepakt moet worden moge duidelijk zijn. Kapitalist of socialist; mensen uit een uitkering halen is altijd positief.
Dat men (lees: Den Haag) dat centraal probeert te doen is ze niet geheel kwalijk te nemen. Een uniforme, centraal-geregelde aanpak heeft voor hen nou eenmaal een berg voordelen. Zo is er de financiële kwestie. Eén uniforme regeling kost minder geld in uitvoer.
Maar is een nationale aanpak eigenlijk wel zo handig?

Er is namelijk een heel groot verschil in veerkracht van de arbeidsmarkt in Nederland. Zo is het in de Randstad een stuk makkelijker om, na ontslag, weer aan een baan te komen. In de Randstad of Noord-Brabant vindt men gemiddeld twee maal zo snel een baan als in bijvoorbeeld Zeeland of Oost-Groningen. [3]
Herstel arbeidsmarkt NL
We kunnen dus spreken van een duidelijk verschil in herstel van de arbeidsmarkt in de verschillende regio’s in Nederland. Hoe kun je dan denken dat een nationaal uniforme aanpak zou kunnen werken?
Blijven we krampachtig vasthouden aan een nationale aanpak, dan strorten we alleen nog maar meer mensen in de bijstand!

Een regionaal verschillende aanpak is dus veel beter om de werkloosheid aan te pakken. Probleem daarmee is weer dat de kosten iets hoger zijn en de geldstromen minder goed zijn te controleren, waardoor de kans op fraude weer toeneemt.

Wat moeten we dan doen?
Het is lastig om te gissen wat de kosten van de fraude zou gaan zijn. Dat de totale uitvoerkosten voor een beleid op regionaal niveau hoger zullen zijn is duidelijk.
Een landelijk beleid houden dus maar?

Nee! Ondanks de initieel hogere kosten, zal de werkloosheid sneller afnemen in gebieden waar het herstel van de arbeidsmarkt achterloopt op de Randstad. Ook zullen de kosten voor bijstand en, een zeer belangrijke bijkomstigheid, een afname van de fraude in de bijstand. Dit laatste komt vooral doordat, door de regionale en lokale beleidsvoering voor de bijstand, de controle weer dichterbij komt. Er is weer meer menselijk contact en de controle is intensiever.
Kortom, een regionale beleidsvoering moeten we zien als een investering. Willen we de arbeiders weer een eerlijker toekomst bieden, dan moeten we zorgen voor een herstel in heel Nederland, in plaats van te hopen op herstel wat uitstraalt vanuit de Randstad. Ondanks dat het goedkoper lijkt (iets wat tekenend is voor dit kabinet: alleen kijken naar kosten op de korte termijn), een relatief kleine investering zal voor de toekomst veel meer geld vrijmaken. Of misschien kunnen we beter zeggen dat we geld gaan besparen.

Een leuke afsluiter
Dan wil ik graag afsluiten met de gedachten van een tweetal economen over het herstel van persoonlijke economieën door middel van kwijtschelding van schulden. Zeg maar een persoonlijke Bail-out:

—————————————————————————————————-

Voetnoten:

1. – Bron: Werkloosheidsmeter.nl

2. – Bron: Volkskrant

3. – Bron: Volkskrant